my diet

โอเค ไม่อยากกระทบใคร เลยมาเขียนในนี้

ตอนนี้คนรู้จัก บรรดาสาวๆ ไดเอทกันเยอะมาก ผอมลงชัดๆ กันหลายคน

เราอิจฉา อยากลงบ้าง ก็ลดอยู่ แต่ลงยากเหลือเกิน

ทั้งหิว ทั้งเหนื่อย เงินก็ไม่ค่อยมี งานก็ต้องทำ น้องก็ต้องส่งเรียน ชีวิตก็เหนื่อย ลดน้ำหนักก็ยังเหนื่อยอีก

คุมอาหาร ออกกำลังกาย กินน้ำมะเขือเทศ พยายามหาอะไรดีๆ เข้าร่างกาย

มันก็ดีแหล่ะ แต่น้ำหนักลดยาก แถมบางคนยังบอกอ้วนขึ้น ทั้งๆ ที่ลงไป 4 โลแล้ว

ทำเอาเราท้อ ไม่ลด ไม่คุย ปล่อยแม่ง จิตตก ไม่เข้าสู่โหมดเฮลตี้ ไปเกือบสองอาทิตย์เลยทีเดียว

แล้วอีกอย่าง…

บรรดาสาวๆ ที่เค้าผอมลงๆ เค้ามีตัวช่วยกัน คือ “กินยา”

เราก็ไม่รู้หรอก เค้าเรียกสมุนไพร เรียกอะไร บลาๆ ต่างๆ นาๆ

เราไม่อยากเข้าสู่โหมดนั้น

เราก็กินตัวช่วยนะ แต่เรากินแอลคา เอามาช่วยในส่วนออกกำลังกายให้อึดขึ้น

หาข้อมูลมาแล้ว ว่ากินได้ ไม่ใช่ยาลด ก็เลย โอเค งั้นกิน เพราะเราเป็นพวกไม่มีแรงมากๆ

แต่สาวๆ เค้าผอมเอาๆ อวดขาเล็ก แขนเล็กกันใหญ่เลย ไอ้เราหรือ เหนื่อยจะแย่ ไม่เห็นลดแบบเค้าเลย

ไม่กล้าถ่ายรูป ไม่กล้าอวด วันๆ ก็ใส่แค่เสื้อยืดเกงยีนผ้าใบ หน้าไม่แต่ง ไม่ทำอะไร

เพราะตอนเย็นจะต้องไปออกกำลังกาย

เคยแต่งหน้า ใส่ชุดสวยๆ ไปทำงานให้รู้สึกดี ตอนนี้เป็นยายเพิ้งเป็นเดือนแล้ว เพื่อจะเฮลตี้

กว่าจะลดไปแต่ละขีด ก็ยากเหลือเกิน กว่าจะถึงเป้าหมาย ไม่รู้จะจิตตกตายก่อนรึเปล่า

ตอนนี้ ยังไม่เข้าสู้ดาร์คไซด์ ยังอยู่โทนสว่างอยู่

ยังจะเฮลตี้ต่อไป ยังจะพยายามสร้างกล้ามเนื้อ ยังยึดมั่นในเรื่องสุขภาพอยู่

เราอยากจะพิสูจน์ว่า ออกกำลังกาย ควบคุมอาหารนี่แหล่ะ เราทำได้

เราทำงานเหนื่อยชิบหาย ไม่มีเงินไปลัลล้าแบบใครเข้า ภาระเราเยอะ

แต่เราก็ทำได้

เราต้องเปลี่ยนค่านิยมให้ได้ ให้การออกกำลังกายไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่เป็นเรื่องน่าภูมิใจ

ตอนนี้ยังฮึดอยู่ หวังว่าคุณน้ำหนักจะช่วยลดลงเพื่อสร้างแรงใจให้เราบ้าง

ชมพู่สู้ๆ Y_Y